نگاهی به تئاتر «در پوست شیر»

امروز در تماشاخانه ی مهرگان به تماشای تئاتر خوب درپوست شیر به کارگردانی دوست بزرگوار آقای مجید پورعزیزیان نشستیم و خوبی اش بر آنم داشت تا چند کلمه ای برایش بنویسم:

تماشای این تئاتر که این روزها در تماشاخانه ی مهرگان به روی صحنه می رود را نباید از دست داد. «در پوست شیر» نمایشنامه ای ست به قلم شون اوکیسی، نویسنده ی بنام ایرلندی که اسماعیل خویی آن را به فارسی برگردانده است. این نمایشنامه روایت گر احوال آدمهایی ست که در ظاهر ادای قهرمان ها را در می آورند ولی در واقعیت و در بزنگاه های تاریخی انسانهایی ترسو و سست اراده اند یا به بیانی دیگر موش هایی هستند که می خواهند از خود قدرت و شجاعت یک شیر را به نمایش بگذارند. مضمون بیشتر آثار اوکیسی جنبش آزادی خواهی و استقلال ایرلند در برابر انگلستان است. جستجوی آزادی مفهومی ست که به گواه تاریخ هرگز کهنه نمی شود و همواره مورد توجه بوده و هست. انگار این نمایشنامه را برای احوال این روزهای سرزمین من نوشته اند. سرزمینی که پر است از آدمهایی که به وقت سخن رانی خوب شعار می دهند اما سر بزنگاه ها یا شرایط حساس گاه سکوت می کنند گاه فرار. این نمایشنامه را اگر روزگاری برای ایرلند نوشته اند اما انتخاب آن در این برهه ی زمانی بسیار هوشمندانه است و جای تحسین دارد. بازیگران جوان، به خوبی از پس ایفای نقش خود برآمدند و گاهی فراموش می کردیم که آنجا صحنه ی تئاتر است و آنها بازیگرند، طراحی خوب لباس که در معرفی شخصیت های نمایش بسیار موفق و دقیق بود، طراحی خوب صحنه که ناخودآگاه یادآور خفقان و ترس و اسارت بود و گاه شبیه یک زندان بود که با مفهوم کلی کار بسیار مرتبط و نزدیک بود و در نهایت کارگردانی خوب و هوشمندانه ای که توانست همه چیز را به خوبی سر جای خودش قرار دهد و مخاطب را با لبی خندان و چشمهایی خشنود و البته با ذهنی درگیر و دچار راهی خیابان ولیعصر کند. اگر این تئاتر می خواست مخاطبینش را به چالش بکشد به راستی که به خوبی از پس آن برآمد! چرا که بی شک در گذر از راهروی تماشاخانه ی مهرگان از خود می پرسیدیم آیا ما نیز همچون شخصیت های داستان همینقدر ترسو و بزدلیم؟؟؟